Οι Υπηρεσίες μας
Άρθρα-Νέα
Πως το παιχνίδι βοηθά στην εξέλιξη των παιδιών ! Τι λέει η ψυχολόγος Ειρήνη Γιαννόπαπα

 Το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού κ...

Πώς οι εκρήξεις θυμού του παιδιού κάνουν καλό

Η ελεύθερη έκφραση του θυμού, εφόσον δεν ξεπερνάει κάποια όρια και το παιδί δεν ...

Το παιδί μου έχει βραχνή φωνή. Είναι δυσφωνία;

Έχει το παιδί σας βραχνή φωνή, καθαρίζει συνέχεια τον λαιμό του ή πονάει όταν κα...

Αναζήτηση
Χρησιμοποιείστε την παρακάτω φόρμα για να βρείτε τις υπηρεσίες που σας ενδιαφέρουν:

ΠΟΙΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ;

Προστέθηκε την: 3/1/2017



‘Εχετε απορίες για την ανάπτυξη του παιδιού σας; Ρωτήσαμε την δρ Μαρία Παπαευθυμίου, παιδίατρο, και απαντά πότε πρέπει να ανησυχείτε, πότε να απευθυνθείτε σε αναπτυξιολόγο κι αν το παιδί αναπτύσσεται κανονικά.

Ποια είναι τα σημάδια ανάπτυξης που ανησυχούν έναν παιδίατρο ή τον υποψιάζουν προκειμένου να παραπέμψει τους γονείς σε αναπτυξιολόγο;

Κάθε παδί είναι μοναδικό και αναπτύσσεται με το δικό του προσωπικό ρυθμό. Αυτός είναι διαφορετικός μεταξύ συνομηλίκων παιδιών διαφορετικού φύλου. Κατά πόσο θεωρείται “φυσιολογικό” ένα παιδί εξαρτάται πολλές φορές και από τις προσδοκίες της οικογένειάς του. Οι γονείς οφείλουν να ενθαρρύνουν το παιδί, δείχνοντάς του πόσο περήφανοι είναι για όσα είναι ικανό, είτε αυτό αφορά το ποδόσφαιρο είτε τα μαθηματικά. Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του παιδιού παίζει και η σειρά γέννησης. Το πρωτότοκο παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό ανάπτυξης από το δευτερότοκο και τα κορίτσια διαφορετικό ρυθμό από τα αγόρια.
Στην παιδιατρική εξέταση ορίζονται συγκεκριμένοι “σταθμοί” ανάπτυξης, δηλαδή ηλικίες όπου αναμένεται το παιδί να κατακτήσει κάποιες κινητικές, γνωστικές ή κοινωνικές δεξιότητες, με βάση μέσους όρους.

  • Ένα βρέφος 3-5 μηνών που δεν χαμογελά όταν του χαμογελούν, δε στηρίζει το κεφάλι του ή δε γυρίζει σε ήχους μας κινητοποιεί.
  • Ένα νήπιο 12-15 μηνών που δεν γυρίζει στο όνομά του, δεν δείχνει με το δείκτη και δε χρησιμοποιεί απλά νεύματα επίσης μας κινητοποιεί.
  • Ένα νήπιο 2 ετών αν δεν μουτζουρώνει στο χαρτί, δεν αναγνωρίζει μέρη του σώματος, δεν πηδά, δεν παρακολουθεί ιστορίες στα βιβλία και δεν έχει λεξιλόγιο τουλάχιστον 10 λέξεων, χρειάζεται παραπομπή σε αναπτυξιολόγο.
  • Αν ένα νήπιο 3 ετών δεν παίζει συμβολικό παιχνίδι, δε λέει το όνομά του, δεν ανεβοκατεβαίνει σκάλες, επίσης θα πρέπει να παραπεμφθεί.
  • Στην ηλικία των 5 ετών, εάν δεν ξέρει πόσο χρονών είναι, δε ντύνεται μόνο του, δε γνωρίζει χρώματα, αδιαφορεί για το παιχνίδι με άλλα παιδιά, επίσης χρειάζεται αξιολόγηση.

Αξίζει να σημειωθεί πως αν ένα παιδί δεν έχει κατακτήσει τα αναπτυξιακά ορόσημα τα αντίστοιχα για την ηλικία του, δεν έχει απαραίτητα κάποιο πρόβλημα ανάπτυξης ή συμπεριφοράς. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να γίνει αξιολόγηση, ώστε να βοηθηθεί η πρόοδός του.

Πότε δεν πρέπει να ανησυχεί ο γονιός; Ποια σημάδια δεν είναι ανησυχητικά;


O γονιός δεν πρέπει να ανησυχεί όταν βλέπει ότι το παιδί του να αναπτύσσεται φυσιολογικά και κατακτά δεξιότητες μέρα με τη μέρα. Αν το δίχρονο παιδί δεν κάθεται ποτέ ήσυχο, θέλει συνεχώς να παίζει και να τραβά την προσοχή μας, ας μην προβληματιζόμαστε. Είναι φυσιολογικό. Αν δεν μοιράζεται πράγματα με τα άλλα παιδιά, αν καταστρέφει παιχνίδια, αν δρα απερίσκεπτα και επικίνδυνα, αν λέει συνεχώς όχι, είναι κάτι φυσιολογικό. Αν εσκεμμένα μιλά ακατάληπτα και μπεμπεκίζει, όταν έρχεται το αδερφάκι του από το μαιευτήριο στο σπίτι, είναι κάτι φυσιολογικό. Αν οι ίδιοι οι γονείς νιώθουν αδύναμοι, αγανακτισμένοι, θυμωμένοι ή νιώθουν αποτυχία να διαχειριστούν το παιδί τους, ας θυμηθούν πως συμβαίνει σε όλους.

Πότε πρέπει να ανησυχεί ένας γονιός για την αναπτυξιακή πορεία του παιδιού του, τι θα πρέπει να παρατηρεί;


Είναι ανθρώπινο και δικαιολογημένο, ειδικά για το νέο γονιό, να ανησυχεί για καταστάσεις πρωτόγνωρες για αυτόν, όπως το μεγάλωμα του παιδιού. Αυτό που θα πρέπει να ανησυχήσει τον γονέα, ώστε να απευθυνθεί σε παιδίατρο είναι η απώλεια δεξιοτήτων ή λόγου, που είχε ήδη κατακτήσει το παιδί, η απουσία βλεμματικής επαφής με τους γονείς, η απουσία μπαμπαλίσματος ή χειρονομιών στους 12 μήνες ζωής, η απουσία μιας μεμονωμένης λέξης στους 18 μήνες και η απουσία αυθόρμητων προτάσεων με 2 λέξεις στα 2 χρόνια.
Όσον αφορά κινητικές δεξιότητες, αν δεν γραπώνει αντικείμενα στα χέρια του 6 μηνών, αν δεν γυρίζει προς καμία κατεύθυνση το σώμα του ξαπλωμένο σε ηλικία 8 μηνών, αν δεν κάνει ένα-δυο βηματάκια 12-15 μηνών, αν δε βοηθά σε ντύσιμο-ξεντύσιμο 2 ετών, δεν τρέχει να κλωτσήσει μπάλα 4 ετών και παρουσιάζει δυσκολίες προφορικού/γραπτού λόγου 7 ετών, θα πρέπει να κινητοποιήσει το γονιό να ζητήσει βοήθεια.

Αν ένα παιδί κοιμάται ελάχιστες ώρες είναι πρόβλημα ανάπτυξης; Τι πρέπει να γίνει;


Υπάρχει τεράστια διακύμανση της ποσότητας του ύπνου που έχουν ανάγκη τα παιδιά, ανάλογα πάντα με την ηλικία. Πολλά παιδιά ξυπνάνε επανειλημμένα τη νύχτα ή ξυπνάνε νωρίς το πρωί, ειδικά όταν οι συνθήκες εντός του σπιτιού τους προκαλούν άγχος, ανασφάλεια ή θλίψη (ένταση ζεύγους, ασθένεια, πολύωρη απουσία γονέων). Σε παιδιά με διογκωμένες αμυγδαλές ή αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια), που υποφέρουν από άπνοιες στη διάρκεια της νύχτας, παρατηρούμε τέτοια φαινόμενα, με αποτέλεσμα να αφυπνίζονται συχνά ή να έχουν κακής ποιότητας ύπνου. Συχνά, αυτά τα παιδιά παρουσιάζουν ροχαλητό, ανήσυχο ύπνο, ασυνήθιστες θέσεις ύπνου, υπνηλία στη διάρκεια της μέρας και μειωμένη απόδοση. Σημαντικός αριθμός μελετών αναφέρουν πως το 25% των παιδιών εμφανίζουν δυσκολίες στον ύπνο, οι οποίες είναι συχνότερες σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή σε παιδιά με διαταραχή ελλειματικής προσοχής-υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Ο γονιός που παρατηρεί απουσία ρουτίνας ύπνου ή λίγες ώρες ύπνου συστήνεται να επικοινωνήσει με τον παιδίατρό του, για κατάλληλη αξιολόγηση.

Για ποια πράγματα αγχώνονται περισσότερο οι γονείς;


Στις περισσότερες περιπτώσεις οι γονείς αγχώνονται για ό,τι τους είναι άγνωστο και δυνητικά αποτελεί απειλή για το παιδί τους. ‘Συμβαίνει κάτι και το παιδί μου κλαίει τόσο συχνά; “Γιατί δεν τρώει όσο του δίνω;” “Ψήλωσε όσο θα έπρεπε;” είναι μερικές από τις συχνότερες ερωτήσεις. Ακόμα αγχώνονται όταν υποκύψουν στον πειρασμό της σύγκρισης του δικού τους παιδιού με το παιδί της φίλης, του συγγενούς ή του μεγαλύτερου παιδιού στην ίδια οικογένεια. “Γιατί αργεί να μιλήσει;” “Γιατί δεν είναι υπάκουο όπως τα άλλα παιδιά;” “Γιατί δεν είναι τόσο καλός μαθητής όσο η μεγαλύτερη κόρη;” Ουσιαστικά, η διαπίστωση της μη “έγκαιρης” κατάκτησης των οροσήμων ανάπτυξης πυροδοτεί πολλές φορές υπέρμετρη και αδικαιολόγητη ανησυχία. Ωστόσο, με σωστή συνεργασία και ενημέρωση του γονιού με τον παιδίατρο και τον αναπτυξιολόγο, ξεδιαλύνονται οι γκρίζες ζώνες και οι γονείς γίνονται πιο αποδοτικοί στο ρόλο τους.

Γιατί δεν αναπτύσσονται όλα τα παιδιά το ίδιο, γιατί δηλαδή δεν κατακτούν τα ορόσημα και τις δεξιότητες την ίδια χρονική στιγμή; Πως μπορώ να ενισχύσω την ανάπτυξη ως γονιός;


Δεν υπάρχει μια απόλυτη απάντηση. Πάντως είναι βέβαιο πως στην ανάπτυξη του παιδιού πρωταρχικό ρόλο παίζει το γονιδιακό του υλικό, το οικογενειακό περιβάλλον καθώς και τα ερεθίσματα που δέχεται. Επίσης:

Θηλάστε το παιδί. Όσο περισσότερο τόσο καλύτερα. Ο θηλασμός είναι μια από τις πλέον πρακτικές κινήσεις που ενδυναμώνουν τον εγκέφαλο. Θα αποκτήσετε ένα ευφυέστερο, υγιέστερο, ευτυχέστερο παιδί.

Φροντίστε να ανταποκρίνεστε στο κλάμα του και να προσφέρετε την αγκαλιά όταν χρειάζεται. Το χάδι και η αγκαλιά θρέφει τα παιδιά, μεγαλώνει τον εγκέφαλο και την ψυχή τους.

Μιλάτε στο μωρό πολύ και να περιγράφετε όλα όσα βλέπετε. Τα ανθρώπινα βρέφη μαθαίνουν εντατικά, ενδιαφέρονται για κάθε νέο ερέθισμα, συνηθίζουν τα γνωστά ερεθίσματα και ενδιαφέρονται για νέα πρόσωπα, ήχους και εικόνες. Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά, καλό είναι να τους διαβάζετε καθημερινά, ειδικά στο τέλος της μέρας. Τα παιδιά εκτίθενται σε ένα ευρύτερο λεξιλόγιο, επικοινωνείτε ως οικογένεια και ταυτόχρονα υπερβαίνουν τις εμπειρίες τους, ταξιδεύοντας σε ένα φανταστικό διαφορετικό κόσμο.

Μην είστε ασφυκτικοί. Όσο πιο πνιγμένα συναισθηματικά αισθάνονται τα παιδιά, τόσο περισσότερο οι ορμόνες του άγχους επιτίθενται στον εγκέφαλό τους. Δώστε τους χώρους παιχνιδιού μέσα στο σπίτι, με πολλές επιλογές, όπως χώρο για σχέδιο, για τουβλάκια, για βιβλία, για μουσικά όργανα, για στολές, για σωλήνες και σπιτάκια. Οτιδήποτε με το οποίο μπορεί να ασχοληθεί με ασφάλεια το παιδί, να εξερευνήσει με χαρά και να εστιάσει το ενδιαφέρον του. Από μικρό, θα πρέπει να ενθαρρύνουμε την πρωτοβουλία και την αυτενέργεια στο παιδί μας, δρώντας οι ίδιοι σαν αόρατο πλαίσιο ασφάλειας.

Επαινέστε το για την προσπάθεια και όχι για το αποτέλεσμα. Αποκτήστε τη συνήθεια να ανταμείβετε την προσπάθεια που καταβάλλει το παιδί σας για την οποιαδήποτε δουλειά, αντί να τονίζετε την όποια εγγενή ικανότητα διαθέτει. Όταν τα παιδιά που επαινούνται για την προσπάθειά τους αποτυγχάνουν, υπάρχει πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να προσπαθήσουν ακόμα πιο σκληρά.

Να θυμάστε πως τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από την παρατήρηση, οπότε δείτε με κριτικό μάτι τη δική σας συμπεριφορά. Σκεφτείτε τις συμπεριφορές, ενέργειες, λέξεις που χρησιμοποιείτε και αποφασίστε ποιες θέλετε να μιμηθούν τα παιδιά και ποιες όχι. Προσπαθήστε να εκδηλώνετε τακτικά τις συμπεριφορές που σας ικανοποιούν και εξαλείψτε όσες δε θέλετε να εμφανίζονται.

Πάνω από όλα, απολαύστε το ταξίδι του να είναι γονιός, αξίζει πραγματικά!



Ίσιδα, Κέντρο Ειδικών Θεραπειών | Ηρώων Πολυτεχνείου 87, Πειραιάς | Τηλέφωνο: 210 4535 078, Κινητό: 6978 069132