Οι Υπηρεσίες μας
Άρθρα-Νέα
Πως το παιχνίδι βοηθά στην εξέλιξη των παιδιών ! Τι λέει η ψυχολόγος Ειρήνη Γιαννόπαπα

 Το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού κ...

Πώς οι εκρήξεις θυμού του παιδιού κάνουν καλό

Η ελεύθερη έκφραση του θυμού, εφόσον δεν ξεπερνάει κάποια όρια και το παιδί δεν ...

Το παιδί μου έχει βραχνή φωνή. Είναι δυσφωνία;

Έχει το παιδί σας βραχνή φωνή, καθαρίζει συνέχεια τον λαιμό του ή πονάει όταν κα...

Αναζήτηση
Χρησιμοποιείστε την παρακάτω φόρμα για να βρείτε τις υπηρεσίες που σας ενδιαφέρουν:

ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΔΕΠ-Υ: 10+1 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ

Προστέθηκε την: 14/6/2016



Μπορεί η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Με ή Χωρίς Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) να μη θεραπεύεται, είναι όμως διαχειρίσιμη και μπορεί να αντιμετωπισθεί με την υποστήριξη και καθοδήγηση των γονέων αλλά και του εκπαιδευτικού. Αυτές είναι οι 10+1 συμβουλές για δασκάλους που έχουν στην τάξη τους μαθητές με ΔΕΠ-Υ.

Τι είναι η ΔΕΠ-Υ;

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητα (Attention Deficit Hyperactivity Disorder ή ΑDHD) - είναι μια από τις συχνότερες νευροβιολογικές διαταραχές της παιδικής ηλικίας, η οποία συνεχίζεται, κατά ένα σημαντικό ποσοστό, και στην ενήλικη ζωή. Τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η ελλειμματική προσοχή, η υπερκινητικότητα και/ή η παρορμητική συμπεριφορά. Μερικά από τα συμπτώματα είναι τα εξής:
  • Δυσκολεύεται να παραμείνει καθισμένο για πολλή ώρα.
  • Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί και να περιμένει τη σειρά του στην εργασία ή το παιχνίδι.
  • Απαντά πριν ολοκληρωθούν οι ερωτήσεις.
  • Δυσκολεύεται να δώσει προσοχή σε λεπτομέρειες ή κάνει απρόσεκτα λάθη.
  • Δεν μπορεί να ακολουθήσει οδηγίες και να οργανώσει την εργασία του.
  • Δεν ολοκληρώνει τις δραστηριόητές του.
  • Xάνει τα πράγματά του.
  • Δυσκολεύεται ν' ακούσει τους άλλους χωρίς να αποσπαστεί η προσοχή του ή χωρίς να διακόψει.
  • Παρουσιάζει εναλλαγές στην ψυχολογική διάθεση.
  • Δυσκολεύεται να νιώσει ικανοποίηση.
  • Συχνά κινεί νευρικά τα χέρια ή πόδια ή στριφογυρίζει στη θέση του.
  • Τρέχει, σκαρφαλώνει με τρόπο υπερβολικά σε περιστάσεις οι οποίες δεν προσφέρονται για ανάλογες δραστηριότητες.
  • Μιλάει υπερβολικά.

Η υπερκινητικότητα δεν είναι πάντα ΔΕΠ-Υ
Την τελευταία δεκαετία, η διάγνωση ΔΕΠΥ έχει αυξηθεί δραματικά. Αυτή η αύξηση έχει κάνει πολλούς να αμφισβητήσουν την επιστημονική εγκυρότητα της σχετικά πρόσφατης διαταραχής της παιδικής ηλικίας γιατί πολλές φορές πίσω από τέτοια συμπτώματα μπορεί να βρίσκεται κάποιο ψυχικό τραύμα, παθολογικές σχέσεις, ψυχολογικά συμπλέγματα, θέματα που σχετίζονται με το φύλο, υιοθέτηση αυτής της συμπεριφοράς για συγκεκριμένους λόγους κ.ο.κ. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντική και απόλυτα απαραίτητη η σωστή διάγνωση ΔΕΠ-Υ η οποία γίνεται από μία ομάδα ειδικών (ψυχολόγος, εργοθεραπευτής, ειδικός παιδαγωγός).

Πώς να διαχειριστείτε έναν μαθητή με ΔΕΠ-Υ
Πώς να προσεγγίσετε τους μαθητές με ΔΕΠΥ; Πώς να τους παρακινήσετε να συμμετέχουν στο μάθημα ή να ενισχύσετε τη συμμετοχή τους; Δείτε τις παρακάτω συμβουλές:

1 Βάλτε το στο πρώτο θρανίο:
Ένας μαθητής με ΔΕΠΥ πρέπει να κάθεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στο δάσκαλο για να μην έχει στο οπτικό του πεδίο τα άλλα παιδιά. Επίσης να είναι μακριά από πηγές θορύβου ή οπτικά ερεθίσματα που μπορεί να του αποσπάσουν την προσοχή, όπως παράθυρα, θερμαντικά σώματα κλπ. Φροντίστε οι αφίσες, οι ζωγραφιές και οι χάρτες να βρίσκονται στο πίσω μέρος της τάξης.

2 Κάντε το μάθημα πιο παραστατικό για να κρατήσετε αμείωτο το ενδιαφέρον: Κατά την παράδοση του μαθήματος φροντίστε να κάνετε σύντομες παρουσιάσεις ή να σπάτε την ύλη σε μικρότερα κομμάτια. Απλοποιείστε τις σύνθετες έννοιες και αποφεύγετε τις σύνθετες εντολές. Το οπτικοακουστικό ή φωτογραφικό υλικό είναι πολύ βοηθητικό. Οι φωτοτυπίες που δίνετε να μην περιέχουν πολλές πληροφορίες, να έχουν μεγάλες γραμματοσειρές και υπογραμμισμένα με χρώματα τα βασικά σημεία.

3 Μειώστε την ύλη των ασκήσεων: Π.χ. σε ένα επαναληπτικό τεστ στη γλώσσα, αν περιμένετε από τους υπόλοιπους μαθητές να κάνουν 5 ασκήσεις, από το μαθητή με ΔΕΠΥ ζητήστε να συμπληρώσει τις 2 ή τις 3 από τις 5.

4 Επικοινωνείτε συνεχώς μαζί του:
Προσπαθείτε να διατηρείτε οπτική επαφή με τον μαθητή με ΔΕΠΥ και να επικοινωνείτε μαζί του κατά τη διάρκεια της παράδοσης.

5 Μην το αφήνετε να κάθετε συνέχεια: Ένας μαθητής με ΔΕΠΥ έχει ανάγκη την κίνηση. Γι’ αυτό βρίσκετε αφορμές για να τον σηκώνετε από το θρανίο. Επίσης, οργανώστε γωνιές χαλάρωσης, όπου ο μαθητής θα μπορεί να πηγαίνει όταν σηκώνεται από τη θέση του. Τέλος, επιτρέψτε του να κινείται στην τάξη έτσι ώστε να εκτονώνει την ενέργεια του, εφόσον γίνεται σε ελεγχόμενο πλαίσιο από εσάς.

6 Μην του στερείτε το διάλειμμα:
Μη βάζετε ως τιμωρία για την κακή του συμπεριφορά τη στέρηση διαλείμματος. Ένα παιδί με ΔΕΠΥ έχει περισσότερη ανάγκη το διάλειμμα από οποιοδήποτε άλλο παιδί.

7 Υιοθετείστε ένα σύστημα ανταμοιβής για την ολοκλήρωση των εργασιών: Τα παιδιά με ΔΕΠΥ συχνά περνάνε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας ακούγοντας τι κάνουν λάθος. Χρειάζονται τον έπαινο για την καλή τους συμπεριφορά.

8 Οργανώστε την τάξη:
Τα παιδιά με ΔΕΠΥ χρειάζονται ένα πολύ καλό δομημένο περιβάλλον προκειμένου να ανταποκριθούν θετικά. Καθιερώστε μια καθημερινή ρουτίνα στην τάξη. Γράφετε καθημερινά το πρόγραμμα στον πίνακα.

9 Ενισχύστε τη σχέση του μαθητή με ΔΕΠΥ με τους συμμαθητές του: Μην τον μειώνετε μπροστά σε άλλους. Τόσο αυτός όσο και οι άλλοι ξέρουν ότι είναι σε μειονεκτική θέση και θα θεωρήσουν ότι τους δίνετε την άδεια να τον μειώσουν κι εκείνοι. Αποφύγετε επίσης να του θυμίζετε μπροστά σε άλλους ότι πρέπει να πάρει φάρμακο (σε περίπτωση που βρίσκεται σε φαρμακευτική αγωγή.)

10 Βεβαιωθείτε ότι κατέγραψε τις εργασίες του: Πριν φύγει, βεβαιωθείτε ότι έχει καταγράψει τις εργασίες που έχει για το σπίτι αλλά κι ότι κατάλαβε το μάθημα. Δώστε επιπλέον προφορικές οδηγίες στο παιδί με ΔΕΠΥ. Για παράδειγμα, ρωτήστε το παιδί αν κατάλαβε τις οδηγίες και επαναλάβετέ τις μαζί με τον μαθητή. Επίσης δώστε και γραπτές οδηγίες.

11 Μην το παίρνετε προσωπικά: Οι μαθητές με ΔΕΠΥ απογοητεύονται εύκολα. Το άγχος, η πίεση, η κούραση μπορούν να αναστείλουν τον αυτοέλεγχό τους με αποτέλεσμα να εμφανίζουν κακή συμπεριφορά. Μην το παίρνετε προσωπικά, προσπαθείστε να καταλάβετε ότι το παιδί θέλει υποστήριξη και βοήθεια από εσάς.

Δημοσιογραφική επιμέλεια: Φίλια Μητρομάρα
Πηγή: ADHD Hellas




Ίσιδα, Κέντρο Ειδικών Θεραπειών | Ηρώων Πολυτεχνείου 87, Πειραιάς | Τηλέφωνο: 210 4535 078, Κινητό: 6978 069132